پدیده ای رخ میدهد

مثل وقتی ماه میگیرد

یا خورشید

دلم که میگیرد

میدانم زمانی ست که تو

بینِ مغز و قلبم قرار میگیری.

نوشته شده توسط سارا در دوشنبه بیست و دوم اسفند 1390 |

دستهایش در جیب

به ناکجا نگاه می کرد

هر قدمی که بر میداشت

به تنهایی اش نزدیک تر میشد

هر قدم....تنهاتر

هر قدم....

....تنهاتر

نوشته شده توسط سارا در پنجشنبه چهارم اسفند 1390 |

بله... بنده میخوام اینجا اعتراف کنم.درمورد مانتوی دبیرستانم!بلند بود.گشاد بود.زشت بود.سه نفر دیگه هم توش جا میشدن.اصلا لعنتی بود.سرمه ای بود.دوستش نداشتم.مامان اصرار به رعایت قوانین مدرسه داشت.بگذریم که در این شرایط هم خرابکاری ها بسیار بود....بله،داشتم میگفتم.جمعه بودکه شستمش.شب بود که اتو کردمش.و فقط کافی بود چند ثانیه اتو رو بیشتر نگه دارم تا....آره.همین کارو کردم.پایینِ مانتومو سوزوندم.و تا آخرِ سال تحصیلی ،با مانتویی رفتم مدرسه که گشاد بود،ولی حداقل بیست سانت از قبلش کوتاهتر بود.یه کم قشنگتر شده بود.حالا بیشتر دوستش داشتم!

نوشته شده توسط سارا در شنبه یازدهم تیر 1390 |

یادم باشد

این روزها را

که گیجم و بیهوده

برای تو که نه

برای خودم

مو به مو

جایی ثبت کنم

نوشته شده توسط سارا در دوشنبه نهم خرداد 1390 |